مقدمه: بررسی تاثیر برخی عوامل محیطی از جمله تربیت بر رشد افراد در دوران طفولیت و نوجوانی، نیازمند انجام مطالعه طولی بلندمدت است؛ به طوری که نمی توان بلافاصله پس از انجام یک مداخله آموزشی یا روان شناسی، تاثیر آن را در انسان جستجو کرد. در پژوهش حاضر، پروتکل طراحی شده جهت بررسی طولی رشد و تحول کودکان و نوجوانان ایرانی تشریح شد. روش ها: پس از انجام مطالعه تطبیقی و مرور تجربیات مشابه جهانی در طراحی چنین آمارگیری هایی، آمارگیری طولی رشد و تحول کودکان و نوجوانان ایرانی برای 5 موج با فاصله زمانی دو ساله طراحی گردید. سن کودکان مورد بررسی در شروع تحقیق، صفر تا 11 سال در نظر گرفته شد و پرسش نامه های متعددی برای خانوار، والدین، کودکان، نوجوانان و جوانان، معلمان و مدیران مدارسی که کودک در آن ها تحصیل می کند و همچنین، مراقبان در منزل و مهدکودک تدوین گردید. در این آمارگیری، روش نمونه گیری احتمالی سه مرحله ای با طبقه بندی در سطح کل کشور و استان ها با دو رویکرد متفاوت پیشنهاد شد. یافته ها: نقشه راه مطالعه طولی رشد و تحول کودکان و نوجوانان ایرانی طراحی و ارایه شد. بدین ترتیب، 13 پرسش نامه تهیه و همچنین، شیوه نمونه گیری و نحوه اجرای آمارگیری در موج های مختلف تعیین گردید. نتیجه گیری: در پژوهش حاضر، برای اولین بار به طراحی مطالعات طولی رشد و تحول کودکان و نوجوانان ایرانی پرداخته شد که با هدف بررسی عمیق و همه جانبه فرایند رشد کودکان و نوجوانان و چگونگی تاثیر عوامل فردی، خانوادگی و آموزشی بر رشد و تکامل آن ها صورت گرفت.

این مطالعه در بخش مرکزی شهرستان زنجان در حوزه آبخیز گمیش آباد با استفاده از داده های بدست آمده از تفسیر عکس های هوایی مربوط به سال های 1335، 1346 و 1380 و تصاویر ماهواره ای لندست TM مربوط به سال های 1370 و 1377 همراه با عملیات میدانی و بازدیدها با تعیین موقعیت مکانی آبکندهای انتخابی، انجام شده است. با بکارگیری سامانه اطلاعات جغرافیایی با نرم افزار ILWIS و داده های سنجش از دور که بخش عمده آنرا آزمون های رگرسیون تشکیل می دهد تفسیر تصاویر ماهواره ای و عکس های هوایی انجام پذیرفته است. به گونه ای که بر این اساس اقدام به انتخاب 32 آبکند و بررسی رشد طولی آنها از سال 1335 تا سال 1383 شده است، که در طی دوره یاد شده رشد طولی آبکندها متفاوت بوده است. ضمن آنکه از بین روش های SCS, FAO و Thompson مناسب ترین مدل پیش بینی رشد طولی آبکند در محدوده مطالعاتی، مدل FAO تشخیص داده شده است.

با توجه به افزایش بیماریهای قلبی – عروقی که نتیجه مشکلات و ساختار زندگی کنونی است، استفاده از داروهای قلبی – عروقی روز به روز فزونی می یابد. از طرفی مصرف مستمر این داروها می تواند برای بیماران مشکل زا باشد که نباید از این مسئله غافل بود. از جمله داروهای قلبی – عروقی که دارای مصرف بالینی بالایی هستند، می توان مسدود کننده های کانال کلسیمی را نام برد که وراپامیل جز این گروه می باشد. چنانچه این داروها در دوران رشد کودک مصرف شوند، در روند استخوان سازی و رشد آن اثر سو خواهند گذاشت . بر این اساس، در مطالعه حاضر اثر دوزهای 2 ، 3 و4 میلی گرم بر کیلوگرم وراپامیل بر روی روند استخوان سازی و رشد طولی استخوان های دراز در موش های صحرایی یک، دو و سه ماهه مورد مطالعه قرار گرفت. پس از پایان دوره تجربه، حیوانات کشته شده و استخوان های دراز جدا سازی و تمیز شدند. طول، قطر و انحناء و وزن استخوان ها اندازه گیری شدو سپس طی مراحلی از استخوان ها لام های میکروسکپی تهیه گردید. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تعداد سلول های غضروفی افزایش داشته و همراه با مهار کلسیفیکاسیون و استخوانی شدن سلول ها بوده است. طول، انحنا قطر و وزن استخوان های دراز افزایش یافته و این استخوان  ها نازکتر و شکننده تر شده بودند و استئوپروز و عدم ساخت بافت استخوانی در تمام گروههای تحت تجویز وراپامیل وجود داشت. 

هدف :فراگیری فعل به عنوان یکی از اجزای اصلی جمله همواره به عنوان یکی از مقوله های سوال برانگیز در روند فراگیری زبان محسوب شده است. در این میان یکی از مسائل مهم در فعل آموزی، تشخیص معنای فعل با استفاده از سرنخ های نحوی و فراگیری جنبه معنایی فعل است. بنابراین هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رشد جنبه معنایی فعل در یک کودک فارسی زبان بود. علاوه براین همان گونه که در برخی از زبان ها گزارش شده است، پاسخ به این پرسش ها بود: آیا در فرایند فراگیری فعل و تعبیر معنای فعل کودک فارسی زبان، سرنخ های نحوی نقشی اساسی ایفا می کند؟ آیا کودک در تعبیر معنای فعل از قالب نحوی جمله کمک می گیرد؟روش بررسی: این پژوهش به صورت موردی و طولی روی یک کودک فارسی زبان بین سنین 21 تا 45 ماهگی انجام و اطلاعات به طور طبیعی و در بافت مکالمات روزمره جمع آوری شد. پس از گردآوری داده ها که در طول بیست و چهار ماه انجام گرفت، افعال تولید شده براساس طبقه بندی معنایی افعال در چارچوب دیدگاه لی و نایگلس (2005) در چهار طبقه معنایی افعال حرکتی، افعال درونی ارتباطی، افعال فرایندهای بدنی و افعال خلقت اجرایی دسته بندی شد. چارچوب نظری پژوهش راه اندازی نحوی نایگلس (1990 و 2005) بود که دیدگاهی تعاملی (معنایی-نحوی) محسوب می شد. همچنین روش تحلیل داده های پژوهش نیز از نوع توصیفی تحلیلی بود.یافته ها :یافته های حاصل از پژوهش حضور راه اندازی نحوی را در روند رشد فعل آموزی کودک فارسی زبان تایید می کند؛ به این ترتیب که کودک فارسی زبان در دوره سنی 21 تا 45 ماهگی از سرنخ های نحوی در تعبیر معنای فعل استفاده می کند و قالب نحوی جمله به کودک کمک می کند که معنای فعل را تعبیر کند. از دیگر دستاوردهای این پژوهش، نشان دادن سلسله مراتب ظهور طبقه معنایی افعال در روند زبان آموزی بود؛ به این صورت که شواهد حاصل از پژوهش نشان داد که در روند فعل آموزی کودک فارسی زبان، ابتدا طبقه فعل های حرکتی ظاهر می شود و از بیشترین بسامد رخداد در روند فراگیری فعل برخوردار است. پس ازآن فعل های فرایندهای بدنی و سپس فعل های خلقت اجرایی و افعال درونی ارتباطی با بسامد کمتر در این بازه سنی تولید می شود. بسامد کم افعال درونی ارتباطی و نیز درک نکردن معنای ضمنی برخی افعال توسط کودک، به ویژه در دوره های ابتدایی این بازه سنی فعل آموزی، نشان می دهد که در آغاز بیشتر پدیده های ملموس و غیرانتزاعی در ذهن کودک وجود دارد. به عبارت دیگر کودک پدیده های ملموس و غیرانتزاعی را سریع تر یاد می گیرد و به تدریج با یادگیری واژه های ملموس و عینی، ذهن نقشی کودک خودبه خود به دنبال ویژ گی های مشترک بین واژه های ملموس و انتزاعی می گردد و آنها را درمی یابد. یکی از مسائل قابل توجه در یافته های پژوهش حاضر این بود که هرچه تعامل کودک با محیط اجتماعی بیشتر می شود و رشد شناختی کودک افزایش می یابد، تولید فعل به ویژه فعل های خلقت-اجرایی در کودک افزایش می یابد.نتیجه گیری :شواهد به دست آمده از پژوهش نشان داد که بسامد روند رشد فعل به لحاظ معنایی در کودک فارسی زبان مانند کودکان دیگر زبان هاست و قالب نحوی جمله در تعبیر معنای فعل به او کمک می کند. به نظر می رسد از این ویژگی می توان در تشخیص، ارزیابی و توانبخشی اختلالات گفتار و زبان در روند فراگیری فعل بهره گرفت.

زمینه: چرخش فک پایینی و رشد آن به طرف جلو یا عقب با قاعده جمجمه افراد مرتبط است و می‏ تواند به نقص در روی هم قرار گرفتن فک ها منجر شود. به دلیل رشد سری دمی صورت، رشد فک پایینی در مسیر تکامل سریع تر از سایر اجزای جمجمه ای – صورتی است.هدف: مطالعه  به منظور تعیین میزان رشد فک پایینی در فاصله سنی 10±1 سال در کودکان قزوینی واجد اکلوژن طبیعی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی طولی (Longitudinal) بر روی سفالومتری های جانبی 60 کودک 9 تا 11 ساله واجد اکلوژن طبیعی در مدارس شهر قزوین انجام شد. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه بندی شده و مدت زمان پی گیری به طور متوسط 607.5 روز بود. نگاره های جانبی ساختمان فک پایینی و شیب طرح SN در دو نگاره ارزیابی و سوپر ایمپوز شد. میانگین متغیرها و تغییرات آنها محاسبه شد. جهت بررسی اثر جنس بر روی هر یک از شاخص ها از آزمون تی و جهت بررسی اثر سن و جنس بر روی متغیرها از آزمون ANOVA و جهت بررسی توام سن و جنس از آزمون MANOVA استفاده شد.یافته ها: در کل نمونه و سه گروه، حداکثر تغییرات عمودی و افقی در ارتباط با کندیلیون و آرتیکولار دیده شد. در تمام گروه ها، چرخش رو به بالا در فک پایینی به وجود آمده بود و تغییر زاویه گونیال بسیار جزئی و گاهی صفر بود.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، در گروه سنی 9 تا 11 ساله سن کودکان با تغییرات ایجاد شده در رشد فک پایینی به طور معنی داری مرتبط است، ولی جنس به جز در مورد دو نقطه کندیلیون و آرتیکولار تاثیری ندارد.

یکی از موانع اصلی دستیابی به عملکرد بالا در تولید برنج، تنش خشکی بویژه در مرحله گلدهی است. ممانعت از رشد طولی دمگل از مهم ترین دلایل این اثر است که منجر به باقی ماندن خوشه در درون غلاف برگ پرچمی و عقیم ماندن سنبلچه های خارج نشده می گردد. این پژوهش به مطالعه الگوی رشد طولی دمگل در گیاه برنج تحت آبیاری کافی و تنش خشکی می پردازد و سپس تاثیر هورمونهای گیاهی (آبسیزیک اسید، جیبرلیک اسید و اکسین) را بر طویل شدن دمگلهای جداشده مورد بررسی قرار می دهد. اثر بازدارندگی تنش خشکی بر رشد طول دمگل از زمان لوله شدن برگها مشاهده شده و تا زمان برطرف شدن تنش ادامه می یابد. با آبیاری مجدد، دمگل رشد طولی خود را از سر می گیرد. اما دوره رشد دمگل محدود بوده، مجالی برای جبران فرصت از دست رفته نیست و دمگل نمی تواند طول نهایی لازم را حاصل نماید. رشد طولی دمگل یک جهش یافتهIR64  با دمگل طویل به نام eui-10 نیز با تنش خشکی متوقف می شود، اما از آنجا که نرخ رشد طولی دمگل آن بیش از IR64 است با آبیاری مجدد، تمامی خوشه از غلاف برگ پرچمی خارج می گردد. برای مطالعه اثر مستقیم و متقابل هورمونهای گیاهی بر رشد طول دمگل، سازگانی ساده و کارآمد مورد استفاده قرار گرفت. به این منظور، دمگلها از پنجه های در حال خروج خوشه جدا و در محلول های مورد نظر قرار داده شد. حضور هورمون اکسین (IAA) تاثیر معنی داری بر رشد طولی دمگلهای جداشده نداشت در حالی که اثر محرک جیبرلیک اسید (GA3) مشهود بود و با افزایش غلظت آن افزایش می یافت. افزودن آبسیزیک اسید، موجب خنثی نمودن اثر جیبرلیک اسید و توقف رشد دمگلها شد. اثر محرک جیبرلیک اسید و بازدارنده آبسیزیک اسید بر رشد طولی دمگلهای جداشده در موروبرکن بعنوان نماینده ای از ارقام جاپونیکا، IR64 بعنوان نماینده ای از ارقام ایندیکا، و eui-10 در سطح احتمال 0.1 درصد معنی دار بود. این داده ها نشان دهنده نقش احتمالی تنظیم هورمونی رشد طولی دمگل در پاسخ به تنش خشکی می باشد.

اهداف: فرایند ارتباط، زندگی فردی و اجتماعی هر انسان را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین بر اساس نظام طبقه بندی عملکرد، ناتوانی و سلامت ارتباط یکی از مولفه های مهم مشارکت اجتماعی است و می تواند با کارکردهای متفاوتی از جمله تنظیم رفتار (تنظیم رفتار دیگران برای رسیدن به هدفی خاص)، تعامل اجتماعی (جلب توجه دیگران به سمت خود) و توجه مشترک (جلب توجه دیگران به سمت یک رویداد یا شیء خاص) صورت گیرد. دانستن روند رشد کارکرد ارتباطی در ارزیابی، تشخیص، تعیین پیش آگهی و مداخله بهنگام موثر است. اما علی رغم اهمیت کارکرد ارتباطی در روند رشد ارتباط و زبان و تاثیر آن در ارزیابی و مداخله بهنگام، تاکنون مطالعه ای که مستقیما به بررسی روند رشد کارکردهای ارتباطی در کودکان طبیعی فارسی زبان پرداخته باشد، انجام نشده است. هدف این مطالعه بررسی روند رشد کارکردهای ارتباطی کودکان فارسی زبان طبیعی از دوازده تا هجده ماهگی، صرف نظر از شیوه های برقراری ارتباطی (مانند حرکات بیانگر، صداسازی و کلمات) بود. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه طولی از نوع مشاهده ای محسوب می شود. در این مطالعه کارکرد ارتباطی یازده کودک تک زبانه فارسی زبان دوازده ماهه (هفت پسر و چهار دختر) به مدت هفت ماه در شهر تهران مورد بررسی قرار گرفت. جهت جمع آوری نمونه ها ابتدا از روش نمونه گیری غیر احتمالی هدف مند و سپس از روش غیراحتمالی گلوله برفی استفاده شد. تمامی کودکان فارسی زبان، دارای تاریخچه پزشکی سالم، رشد طبیعی، والدین با حداقل تحصیلات دیپلم، تک زبانه و از خانواده ای با وضعیت اجتماعی اقتصادی متوسط بودند. بررسی وضعیت رشدی آزمودنی ها با پرسش نامه سنین و مراحل (ASQ) انجام شد و برای تعیین ویژگی های جمعیت شناختی از پرسش نامه محقق ساخته (دارای روایی کیفیت محتوا) استفاده شد. محقق هفت ماه، ماهی یک مرتبه به مدت یک ساعت از تعامل والد کودک در حین بازی نیمه ساخت مند با اسباب بازی ها در منزل کودک فیلم برداری می کرد. فیلم های ضبط شده از کودک به صورت واقعه نگارانه بازنویسی و بر اساس کدهای تعریف شده در پژوهش کدگذاری و سپس وارد نرم افزار SPSS (نسخه 22) شدند. از آماره های توصیفی از جمله میانگین و انحراف معیار برای توصیف داده ها استفاده شد. همچنین برای تعیین نرمال بودن داده ها از آزمون شپیرو ویلک و جهت تحلیل داده ها از آزمون اندازه های مکرر و مقایسه دوتایی استفاده شد. نحوه کدگذاری کارکردهای ارتباطی به دو متخصص ارزیاب کننده آموزش داده شد و جهت بررسی اعتبار کدگذاری داده ها، 20 درصد از نمونه های رفتاری ضبط شده در اختیارشان قرار گرفت تا کارکردهای ارتباطی را کدگذاری کنند. اعتبار کدگذاری مشاهدات ثبت شده نیز از طریق آزمون ضریب همبستگی درون رده ای تعیین شد. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد میانگین بسامد کارکردهای ارتباطی تنظیم رفتار و تعامل اجتماعی از دوازده تا هجده ماهگی ثابت باقی مانده است (0/05

مقدمه: مطالعات مختلفی در زمینه اثر تجویز مکمل روی بر وضعیت آن در شیر انجام شده است ولی هنوز اثر آن بر وضعیت روی شیر و بر رشد شیرخواران به خوبی، به ویژه در نواحی دچار کمبود حاشیه ای روی مشخص نیست. هدف این مطالعه تعیین اثر تجویز روی تکمیلی در شش ماهه اول شیردهی بر غلظت روی شیر، روی پلاسمای مادران و وضعیت رشد طولی شیرخواران بوده است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی در فیلد بوده که به صورت دو سوکور در شهر یزد انجام گرفته است. 139 مادر شیرده در 5 تا 10 روز پس از زایمان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. به یک گروه دو روز در هفته هر بار 250mg روی تکمیلی (سولفات روی) و به گروه دیگر دارونما به مدت شش ماه داده شد. در ماه اول و ششم شیردهی نمونه خون و هر ماه نمونه شیر گرفته شد. یادآمد خوراک 24 ساعته و مشخصات انتروپومتریک شیرخواران و برخی متغیرها ثبت شد. روی به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی اندازه گیری شد. یافته ها: پیروی مادران در مصرف کپسول ها، در کل 9/92 درصد و به تفکیک در گروه گیرندگان روی و دارونما به ترتیب 1/91 و 4/94 درصد بوده است. میانگین روی پلاسمای مادران در ماه اول و ششم شیردهی در گیرندگان روی تکمیلی به ترتیب 124.9±52.8 و (p=0.38) 121±27.1 و برای گیرندگان دارونما به ترتیب 134±49.1 و (p=0.005) μg/dL115.6±23 به دست آمد. میانگین غلظت روی شیر از ماه اول تا ششم در گیرندگان روی تکمیلی به ترتیب 310±138، 226±84، 182±79، 159±73، 111±54 و 118±64 و برای گیرندگان دارونما نیز به ترتیب 322±161، 212±90، 152±69،  129±57ریال 103±66 و μg/dL 109±70 به دست آمد. غلظت روی شیر تا ماه ششم در هردو گروه سیر نزولی داشت ولی این روند در گروه گیرنده دارونما شیب بیشتری داشت، به طوری که ماه سوم و چهارم تفاوت بین دو گروه معنی دار شد. متوسط رواداشت تامین شده انرژی و روی در مادران گیرنده روی به ترتیب 97 و 76.5 و برای گروه دارونما نیز به ترتیب 99 و 74 درصد حاصل شده است. به طور کلی برای شیرخواران گروه گیرنده روی 3.28 درصد و برای شیرخواران گروه دارونما 4.26 درصد از رواداشت روی تامین شد. در مدت شش ماه، شیرخواران مادران گیرنده روی، 3.6 سانتی متر رشد طولی بیشتری داشتند. مقادیر خطر نسبی بازماندگی از رشد در شیرخواران از ماه سوم به بعد معنی دار به دست آمد. نتیجه گیری: در این مطالعه مشابه برخی مطالعات، تجویز روی به مادران شیرده در افزایش روی پلاسما و شیر مادران نسبتا موثر بوده و سرعت و میزان رشد شیرخواران، به ویژه رشد طولی آنها را افزایش داده است. از این رو، تجویز روی تکمیلی به مادران شیرده در شش ماهه اول شیردهی پیشنهاد می شود.

گونه های مختلف صنوبر به عنوان سریع الرشدترین درختان و یکی از منابع عظیم تولید چوب در نیمکره شمالی محسوب می شوند. تفاوتهای آب و هوایی و جغرافیایی تاثیر بسزایی در رشد طولی و قطری صنوبرها دارد. صنوبرها به دلیل رشد سریع و دامنه اکولوژیکی وسیع خود و مصارف مختلف چوب، یکی از مناسب ترین درختان برای زراعت چوب و جایگزین مطمئن تامین چوب می باشند. هدف از این بررسی مقایسه رشد طولی و قطری و حجمی چهارده کلن صنوبر به منظور انتخاب بهترین کلنهای صنوبر برای کاشت در استان اصفهان می باشد. این بررسی به مدت 10 سال (1382-1372) در ایستگاه شهید فزوه و در یک خاک رسی- شنی با pH حدود 8 انجام گردید. پنج کلن از Populus euramericana و چهارکلن از P. deltoids و سه کلن از P. alba و دو گونه P. simonii و P. ciliate انتخاب و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار، از نظر رشد طولی، قطری، حجمی و زنده مانی مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفتند. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین زنده مانی را کلنهای P. deltoides 77.51، P. a. nivea و P. e. 45.51 و کمترین زنده مانی را P. d. 69.55 داشته اند. در سال دهم بیشترین ارتفاع را کلنهای P. d. 72.51، P. e. I 214 و P. e. triplo به ترتیب با 18, 18.1 و 18 متر و بیشترین قطر را کلنهای P. e. I 214، P. deltoides 72.51 و P. e. vernirubensis به ترتیب با 25.2, 25.6 و 24.9 سانتیمتر و بیشترین حجم کل چوب را کلنهای P. e. vernirubensis، P. e. I 214، P. deltoides 72.51 با 255،250 و 265 مترمکعب چوب در هکتار و کمترین حجم کل چوب را P. ciliata، P. a. nivea و P. simonii داشته اند.